Dziesięć dób czy trzydzieści
Minimalny okres to 10 dób, ale nie przysługuje on każdemu. Żeby go uzyskać, tożsamość zwierzęcia musi być potwierdzona przez właściwy organ kraju wywozu: urzędowy lekarz weterynarii porównuje numer chipa z dokumentami zanim zostanie pobrana krew do testu RNAT. Jeśli tego nie zrobiono, kwarantanna potrwa minimum 30 dób.
Różnica w pieniądzach — około 1120 AUD, różnica dla zwierzęcia — trzy tygodnie zamiast dziesięciu dni w obcym miejscu. Nie da się tego naprawić wstecz: jeśli krew została już pobrana bez potwierdzenia tożsamości, krótkiej kwarantanny nie da się odzyskać.
„Minimum" oznacza właśnie minimum. Pobyt zostaje przedłużony, jeśli w dokumentach znaleziono błąd, jeśli zwierzę zachorowało albo badania na miejscu dały nieoczekiwany wynik.
Bezpłatna wycena transportu Państwa zwierzęcia — odpowiadamy w ciągu 24 godzin.
Dzień przylotu
Zwierzę przylatuje na międzynarodowe lotnisko w Melbourne jako cargo — niezależnie od tego, czy lecieli Państwo tym samym rejsem. Właściciel nie jest do niego dopuszczany. Klatkę odbiera oficer bioasekuracji, sprawdza plomby i dokumenty, po czym wiezie zwierzę do Mickleham.
W ciągu 24 godzin od przybycia na adres e-mail wskazany w pozwoleniu przychodzi wiadomość: zwierzę dojechało, zostało zakwaterowane, oto numer boksu. Od tego listu zaczyna się odliczanie kwarantanny.
Co dzieje się w środku
Mickleham to państwowy kompleks zbudowany specjalnie pod kwarantannę zwierząt. Koty i psy mają osobne budynki. Każde zwierzę mieszka w indywidualnym boksie z zadaszoną strefą i wybiegiem, karmienie i sprzątanie odbywa się według harmonogramu, a personel codziennie sprawdza stan zwierzęcia.
Odwiedziny właścicieli nie są dozwolone — to kwarantanna, nie hotel. Personel może na prośbę przysłać zdjęcie lub krótki raport o stanie pupila. Własnych zabawek, legowisk i jedzenia przekazać nie można. Wszystko, co przyleci w klatce (posłanie, zabawki, karma), służby bioasekuracji zutylizują — nie warto wkładać tam niczego cennego.
Jeśli podczas kwarantanny potrzebna jest pomoc weterynaryjna, zostaje udzielona, ale rachunek wystawiany jest właścicielowi osobno.
Czy można odwiedzać zwierzę i przyprowadzić własnego weterynarza?
To dwa najczęstsze pytania właścicieli — i odpowiedzi są różne.
Odwiedziny nie są dozwolone. Departament Rolnictwa Australii nie zezwala na odwiedzanie zwierząt w kwarantannie — ani właścicielom, ani rodzinie czy znajomym, którzy już mieszkają w Australii. Oficjalne uzasadnienie: okres izolacji jest krótki, 10 albo 30 dób, i przez ten czas ośrodek zajmuje się opieką nad zwierzęciem oraz przygotowaniem dokumentów do zwolnienia. Nie ma wyjątków dla kociąt, szczeniąt ani zwierząt starszych.
Własnego weterynarza można wezwać — a czasem trzeba. Rządowi lekarze weterynarii w Mickleham badają zwierzęta wyłącznie pod kątem chorób istotnych dla bioasekuracji. Nie prowadzą zwykłych wizyt, nie leczą chorób przewlekłych, nie wypisują leków poza sprawami bioasekuracji i nie szukają właścicielowi prywatnego lekarza. To wszystko należy do właściciela.
Prywatnego weterynarza wzywa się, gdy:
- w trakcie kwarantanny pojawi się problem zdrowotny;
- zwierzę potrzebuje leków albo konsultacji;
- zwierzę ma chorobę przewlekłą i lekarz jest potrzebny zaraz po przylocie — wtedy trzeba napisać do PEQ dwa tygodnie przed przylotem.
Wizyta odbywa się pod nadzorem pracownika ośrodka, a nadzór płatny jest osobno: 42 AUD za każde 15 minut. Samą wizytę i leki właściciel opłaca bezpośrednio weterynarzowi.
Na terenie Mickleham nie ma lecznicy. W nagłym przypadku ośrodek dzwoni do właściciela lub jego pełnomocnika, żeby uzgodnić przewiezienie zwierzęcia do szpitala weterynaryjnego. Jeśli nie uda się dodzwonić, zwierzę jedzie tam bez zwłoki — zdrowie jest ważniejsze niż uzgodnienia. Rachunek ze szpitala otrzymuje właściciel.
Wybiegi i pielęgnacja. Zwierzęta wyprowadza personel — przy budynkach są wybiegi. Kąpiel i strzyżenie wykonuje się w miarę potrzeby, ze względów higienicznych albo gdy wymaga tego bioasekuracja. Specjalistyczny grooming można zamówić osobno, nadzór kosztuje tyle samo: 42 AUD za 15 minut.
Ile to kosztuje
Stawki są ustalone przez państwo i jednakowe dla wszystkich, dane na 13 października 2026: rezerwacja miejsca — 282 AUD, opłata wwozowa — 1132 AUD, pobyt — 56 AUD za dobę, czyli 560 za dziesięć dni albo 1680 za trzydzieści. Wydanie poza godzinami pracy — 176 AUD w dni robocze i 186 w weekendy i święta.
Całą kwotę trzeba opłacić przed wydaniem zwierzęcia: dopóki rachunek nie jest zamknięty, zwierzę nie opuści kwarantanny. Miejsce można rezerwować dopiero po otrzymaniu pozwolenia na wwóz — nie wcześniej.
Odbiór
Ostatniego dnia właściciel odbiera zwierzę osobiście z Mickleham albo zamawia dostawę na terenie Australii. Jeśli punkt docelowy leży w innym stanie, najczęściej wybiera się lot krajowy: to jeszcze jeden transport i jego też trzeba zaplanować zawczasu, bo data wyjścia z kwarantanny znana jest co do dnia.
Przez cały ten czas utrzymujemy kontakt z kwarantanną i uprzedzamy, jeśli coś idzie nie po planie — ale odbiór formalnie załatwia właściciel lub jego pełnomocnik w Australii.